RÜŞVETSİZ DOSTUMDUN ANNEM
Firdevs TUNÇAY

Firdevs TUNÇAY

RÜŞVETSİZ DOSTUMDUN ANNEM

08 Mayıs 2021 - 20:18

"Ana başta taç imiş
Her derde ilaç imiş
Bir çocuk pir olsa da
Anaya muhtaç imiş"

Annem Aliye'nin babamla evlilik cüzdanlarındaki fotoğrafı, 1944-Ödemiş.
 
Nasıl unuturum seni anacığım?
Tanrı'nın bile yaratıcılık vasfıyla kendisini temsil etmesi için seni seçtiği eşsiz bir varlıktın annem! Sen ninni söylerken, ak güvercinler odamızda uçuşur, kelebekler konardı yavaşça gözlerime. Sabahları gül koklatarak uyandırırken "nar tanem" derdin bana. Şimdi ne o dünkü çocuk ne uzun kış geceleri anlattığın masallar kaldı ne de nar tanesi... Sen benim "rüşvetsiz dostumdun" annem!

 Annem (Soldaki) Kavala'dan geldikleri yıl bir arkadaşıyla, 1924-Ödemiş.

Nasıl unuturum seni anacığım?
Mahallenin sevilen terzisiydin. İki göz oda kira evimizde, bir köşede kumaşlar biçilmeyi, giysiler duvarda sahibini beklerdi. Dikiş makinenin tıkırtılarına eşlik ederdi Rumeli türkülerin. Ah, bir evimiz olsa, içindi bütün çaban! Yine de;
"Bırak kalsın masada ekmek,
Testide su
Ayna puslu, pencere camı kirli
Bırak kalsın..." demezdin.
Arife geceleri yapardın temizliğini. Saçların dağınık, gözlerin uykuluydu. "Yoruldum artık, bütün gün didinip durdum," demezdin yine annem!
Nasıl unuturum seni anacığım?
Rahmetli şair Ahmet Erhan, kendi sesiyle fısıldıyor bütün annelere ve ben ona eşlik ediyorum:
"Toprak bile, gök bile, deniz bile
 Bir yerde yorulur  
Bırak kalsın süpürge duvarda,  
Sabun kovada
Anne, gel yanıma otur..."
 
Ayaktakiler: Ortadaki babam İbrahim Köken. İki yandakiler, akrabalarımız Hüseyin (Soldaki) , Hasan (Sağdaki)
Ön sıra: Annem Aliye Hanım (Soldaki), Halam Sabriye Hanım (Sağdaki), Çocuk Firdevs (Ortadaki), 1950-Ödemiş.

Nasıl unuturum seni anacığım?
11 Nisan 1972'ydi...O nisan rüzgârı, çekip aldı seni aramızdan. Sensiz kanadımın biri hep kırık anacığım. Aradan kırk dokuz yıl geçse de kalbimde yerin öylece duruyor annem! Sen gittiğinde, kızım Müjde iki buçuk yaşındaydı. Ne sen ona doyabildin ne torunun sana doyabildi. Sonra bir de oğlum oldu Serkan. Onlara hep seni anlatıyorum. Şair demiş ya:
“Bir insan ne zaman ölür?
Ne zaman?
Son kez anıldığı zaman”
Sen ölmedin, aramızda yaşıyorsun anacığım.
 
Nasıl unuturum seni anacığım?
Bugün “Anneler Günü”… Sensiz geçen 49. Anneler Günü… Ama üzülme, ben seni kalbimde, duvarımızdaki “Anı Köşesinde”, yazdığım kitaplarda ve Buca’daki Anı Evi’nde yaşatıyorum annem. 10 Ekim 2017’de açılan “Buca Göç ve Mübadele Anı Evi”ne, aile fotoğraflarımızı bağışlamıştım Anı Evi açılmadan. Yetkililer, o fotoğrafları büyütmüşler. Sen, babam, Sabriye halam bir insan boyundasınız ve avluda ziyaretçileri karşılıyorsunuz. İki katlı eski Rum evinin odalarında da çeşitli yaşlarınızdaki resimlerinizle duvarlardasınız. Yeniden aramıza katıldığınız için çok seviniyorum anacığım. Müze durduğu sürece yıllar boyu anılacaksınız. Merak etme, fotoğrafların aslı Karşıyaka’daki evimizin “Anı Köşesi”nde asılı duruyor. Zaman zaman onlara bakıp sizinle konuşuyorum.
Selam sana, sevgi sana, önünde saygıyla eğiliyorum anacığım!
Nar tanen...

Üç nesil bir arada: Ön sıra, ortadaki Çocuk Firdevs, Arka sağımdaki anneannem Kavalalı Ayşe Hanım, Onun arka sağındaki Annem Aliye Köken, 1950-Ödemiş.

Firdevs Tunçay
9 Mayıs 2021, Karşıyaka
 

YORUMLAR

  • 3 Yorum
  • Murat Nadi Baran
    1 ay önce
    Sevgili Firdevs hanım annenizi anlattığınız yazınızı 10 mayıs pazartesi gününün ilk saatlerinde yani 2 40 da okudum. İyi ki uykum kaçmıs da belki yeniden yakalarım diye telefonumu açıp yazınızı görmüşüm. Şaire ben de katılıyorum. Evet bir insan ancak son kez anıldığında ölür. Sevgili annenizin ve tüm annelerin önünde hürmetle eğiliyorum.
  • Utku Serim
    1 ay önce
    Firdevs hanım önce anneler gününüz kutlu olsun.Rahmetli anneniz nurlar içinde yatsın mekânı cennet olsun. Annenizle ilgili yazınızı okurken gene göz yaşlarım ı tutamadım. Yazdıklarınızdan Çok duygulanıyorum. Selamlar.Sevgili arkadaşım Mete ye de çok Selamlar.
  • Hülya Türkmenoğlu
    1 ay önce
    Yanlış yere basmış olabilirim.kusura bakmayın, geri alamadım. Firdevs hanımın bu yazısı da çok güzel ve duygu dolu. Kitaplarını da okudum büyük bir keyifle.