KÖMÜR KARASI BABA ACISI
Metin AYDINOĞLU

Metin AYDINOĞLU

METİNLİ-YORUM

KÖMÜR KARASI BABA ACISI

16 Ekim 2022 - 16:52

Çok acı, çok acı. Yazmak kolay değil. Amasra'da maden ocağında yitirdiğimiz işçi, emekçi canlarımızı toprağa verdik. Kömür karası yürek yarası. Canım babamı kaybedeşimizin bugün 3.yılı. Mekanları cennet olsun, inşallah...

Gaziemir'deki evimizden bir çıktı, bir daha da dönemedi.
Ameliyat, özel hastane, özel hastane yoğum bakım ünitesi, devlet hastanesi yoğun bakım ünitesi.
Tam 40 gün.
40'ı çıkmadı, geçemedi 40 günü, kaybettik.
Kalp pili takılmıştı, ameliyat olmaması gerekirdi aslında ama.
İsteyen babamdı.
'Acıyı çeken benim' dedi, bir şey diyemedik.
80'ninden sonra şeker hastalığı da yokladı.
Kanser değildi ama prostat sorunu yaşadı.
CRP'si çok yükseldi.
Olmadı işte be, olmadı.
Kaybettik.
Her kayıp, erkendir, acıdır.
Koronayı şükür ki hiç görmedi, yaşamadı.
Maske nedir bilmedi, görmedi.
Ama 'Tıp tepti' resmen.
Kendi babamıza şifa olamadık.
Bir bahane yeter derler, ya öyle de oldu.
83'ünde kaybettik, 15 Ekim 2009'da.
Vefat edenin arkasından ağlanmaz, ağlamayın derdi babam.
'Bilemezsiniz, bilemeyiz' derdi, 'son değil belki de başlangıç takdir Allah'ın derdi'.
Kayıplarımızda, ağladığını gördüm.
Belli etmemeye çalışırdı.
İnsan evladı işte.
Adaleti, maneviyatı, ahlakı babamdan, Hacı Mehmet Aydınoğlu'ndan.
Alttan almayı, hoş görmeyi, merhameti de anamdan, Hacı Nimet Aydınoğlu'ndan öğrendim.
Öğretmeye çalıştılar yani.
Öğrendim mi.
İşte onu bilemiyorum.
Hesapladım, 35 yıl anamla, babamla.
Aynı evde yaşamışız.
Aynı tencereden yedik, sahura kalktık, teravihe gittik.
Gezdik, eğlendik.
Annem ev hanımı, babam emekli imamdı.
Hem de imamın hası.
Arkasında namaz kılınacak derece, en iyisinden.
Babam diye yazmıyorum.
Hacı, Hafız, Hatip, Hoca.
Bütün H'leri bünyesinde toplamış 'aydın insan'.
'Deniz Gezmiş'i boşuna astılar çok üzülmüştüm' derdi.
'Nazım Hikmet'i de yanlış anlattılar, vatan haini değildi'.
Diyebilecek kadar, karakter sahibi bir insandı.
Kitap okumama, gazete okumama.
Hiç karışmadı.
Her türlüsünden okudum.
'Oku' derdi, 'Yaradan Rabbi'nin adıyla oku' derdi.
Ne bulursam, okuyorum.
Okumaya da devam edeceğim, söz baba.
'Hakemlik yapacağım baba' dediğimde.
Kaliteli, karakterli insan evladı dedim ya.
'Günah, ayıp, terlersin, hasta olursun, çok küfür olur' filan demedi, hep destekledi.
'Orda burda boş boş oturma, spor iyidir' derdi.
'Baba sakın maçıma gelme' dediğimde.
Ödemişli Efe, sonuçta.
'Seni zor durumda bırakmam ama küfüre falan takılma. Eden kendine eder. Annen sapasağlam evde' derdi.
Bir de ne derdi biliyor musunuz ?
'Adaletten şaşma. Sonu ne olursa olsun. Yılma, korkma. Allah korur. Tek güç Allah'tır. İnsan olup da kendini güçlü sananlara aldanma, kefenin cebi yok. Hesaba çekileceğin günü unutma, her kararında' derdi.
'Yanlış, hatalı karar olur. Kasıt, art niyet kafana girerse, o an bırak' da derdi.
Belirteyim.
Ofsaytı, penaltıyı, faulü bilirdi, sadece o kadar.
O da televizyondan.
Daha ne olsun ?
Gerçeğini bilmeyen o kadar çok futbol uleması (!) var iken.
MHK Başkanı olsa, doğru ne ise onu yapardı.
Benim canım babam.
Özledim, hem de çok özledim.
Tamam da.
Yapacak bir şey yok.
Bir kere olsun oof, öööf demedim.
Dedim ya 35 yıl, doya doya yaşadım.
Vicdanen rahatım.
Babasını hiç göremeyenleri, erkenden kaybedenleri, çok acı çekerek, acıyla kaybedenleri görünce, empati yapıyorum.
Rahatlıyorum.
Anamla beraber yaşarken.
Aklım hep onlardaydı.
Kandıran olur, zili çalar, darpa uğrarlar diye çok korkuyordum, endişe ediyordum.
Allah korudu.
Bir de 'Allah ölümün bile güzelini versin' derdi.
Ölüm, güzel ölüm o zamanlar kafam basmazdı.
Şimdi dank etti, anladım.
Gönülleri, elleri, kapıları hep açık insanlardı cennet mekânlar.
Ben sizlerden razıydım, Allah razı olsun.
Sizin hakkınızın yanından benim şahsım olarak hakkım filan olamaz.
Zerre kadar da olduysa.
Kesin oralarda var, var diyorsunuzdur.
Ana baba yüreği işte
Siz benden, bizden razı mısınız ?
Helali hoş olsun.
Hakkınızı helal edin.
Karaoğlunuz, güççük oğlunuz Metin.
Her kayıp, erkendir, hem de çok erken...

Not; Bugün, lokma hayrımız var. 15 Ekim 2022 Cumartesi günü, saat 15'de. İzmir Alaybey Katlı Otopark Karşısı, Migros'un sırasında, Karaboncuk Gümüş Merkezi, önünde. Dayısı olurum yeğenim Kerem Özdemir de orada. Hayırlı damat, eniştem Mehmet Özdemir ile canım ablam Münevver Özdemir'in kesesine bereket, Allah kabul etsin. Anam lokmayı çok severdi. Bekleriz...

YORUMLAR

  • 0 Yorum